อ่าน เด็กแนวตลาดหุ้น ของคุณสุมาอี้แล้วก็นึกถึงตัวเองว่าจัดเป็นเด็กแนวประเภทไหน คงเป็นแบบ P คือ Psychological Advantage ที่เข้ากลุ่มนี้ก็เพราะ คุณสมบัติตัวเองไม่อยู่ในทั้งสองประเภทก่อนหน้า ประเภท I คือ Information Advantage คุณสมบัติต้องเป็นคนที่ทันข่าวตลอด และซื้อขายรวดเร็วซึ่งไม่สามารถทำได้เพราะมีงานประจำ อีกประเภทคือ Analytical Advantage แบบ A พวกนี้เก่งวิเคราะห์มีความชำนาญในแต่อุตสาหกรรมก็คงไม่ใช่เราอีกที่มานั่งคำนวณ สิ่งที่ตนเองทำได้คือ พยามซื้อเก็บไปเรื่อยๆ แบบเฉลี่ย และดูว่าราคาขึ้นสูงก็จะแบ่งขายบ้างเพื่อลดต้นทุน ก็คงเป็นแบบ P แต่ในอนาคตก็หวังว่าตนเองจะเป็นแบบ A ให้ได้ล่ะกัน
